Codzienne funkcjonowanie człowieka zależy od wielu procesów zachodzących jednocześnie, w tym od sposobu odbierania i przetwarzania informacji płynących z otoczenia oraz swojego ciała. Dźwięki, ruch, dotyk, światło czy zmiany pozycji wpływają na to, jak organizm reaguje na różne sytuacje. U niektórych osób sposób przetwarzania tych bodźców może powodować trudności w wykonywaniu określonych czynności, skupieniu uwagi albo dostosowaniu reakcji do danej sytuacji.

Terapia integracji sensorycznej jest jedną z form pracy wykorzystywanych w przypadku obserwowanych trudności związanych z odbieraniem i organizowaniem bodźców. Jej przebieg uzależniony jest od indywidualnych potrzeb a także wcześniejszej oceny funkcjonowania danej osoby.

W praktyce pierwszym etapem jest zazwyczaj dokładna obserwacja zachowania a także sposobu reagowania na różnorakie sytuacje. Nie każda nietypowa reakcja znaczy problem wymagający profesjonalnych działań, dlatego istotne jest uwzględnienie całego obrazu funkcjonowania. Pod uwagę bierze się między innymi reakcje na ruch, kontakt z różnymi powierzchniami, poziom aktywności, koordynację oraz sposób wykonywania codziennych zadań. Na bazie takich informacji można określić, które obszary wymagają większej sugestie. Terapia integracji sensorycznej opiera się na odpowiednio dobranych ćwiczeniach i aktywnościach, które mają wspierać organizację odbieranych informacji oraz reakcje na bodźce.

Zajęcia powiązane z tym podejściem na prawdę często wykorzystują różnorakie formy aktywności ruchowej i zabawy, ponieważ właśnie poprzez działanie organizm uczy się reagowania na określone sygnały. W praktyce ważne jest dopasowanie poziomu trudności do aktualnych możliwości uczestnika. Zbyt proste zadania mogą nie dostarczać wystarczającej stymulacji, jednak zbyt wymagające mogą powodować zniechęcenie lub nadmierne obciążenie. Dlatego sposób prowadzenia zajęć jest zwykle modyfikowany w współzależności od obserwowanych reakcji. Istotne znaczenie ma też regularna ocena postępów i dostosowywanie kolejnych działań do zmieniających się potrzeb.

Trudności powiązane z przetwarzaniem bodźców mogą wpływać na różne obszary życia, dlatego podejście do terapii na prawdę bardzo często obejmuje także współpracę z osobami z najbliższego otoczenia. Codzienne sytuacje, tj. nauka, zabawa, wykonywanie zadań czy kontakty społeczne, dostarczają wielu informacji o sposobie funkcjonowania. Obserwacje realizowane poza miejscem zajęć mogą być pomocne przy określaniu dalszego kierunku pracy. Terapia integracji sensorycznej nie jest jednolitym schematem stosowanym w każdym przypadku, ponieważ zakres działań zależy od indywidualnej sytuacji, wieku, sposobności oraz kategorii występujących trudności.

Polecana strona: terapia integracji sensorycznej łódź.