Procesy związane z funkcjonowaniem zmysłów i ich integracją w układzie nerwowym odgrywają bardzo ważną rolę w zwykłym odbiorze bodźców oraz odpowiedzi organizmu na otoczenie. Nieprawidłowości w przetwarzaniu informacji sensorycznych mogą prowadzić do różnorodnych trudności, które bywają zauważalne w zachowaniu, motoryce czy emocjach. Terapia integracji sensorycznej stanowi podejście terapeutyczne skoncentrowane na wspieraniu układu nerwowego w lepszym organizowaniu i interpretowaniu bodźców pochodzących z różnorakich źródeł.

W jej trakcie używa się różnorakie techniki mające na celu poprawę zdolności adaptacyjnych organizmu w zakresie odbioru i reakcji na sygnały zmysłowe.

W praktyce terapia ta bywa wykorzystywana w pracy z osobami, u których zauważalne są problemy z równowagą, koordynacją ruchową, nadwrażliwością na dźwięki czy dotyk, oraz trudności w koncentracji i regulacji emocji. W kontekście rozwoju dzieci, które wykazują opóźnienia w zakresie motoryki dużej albo małej, czy zachowań nietuzinkowych w kontakcie sensorycznym, terapia integracji sensorycznej może stanowić szczegół wsparcia mający na celu lepsze implementację do założeń środowiska. Metody wykorzystywane w trakcie zajęć obejmują ćwiczenia angażujące różnorodne systemy zmysłowe tj. dotyk, propriocepcja, przedsionkowy a także słuchowy, co umożliwia na stymulowanie i harmonizowanie pracy układu nerwowego.

Zagadnienie integracji sensorycznej jest przedmiotem badań i obserwacji zarówno w obszarze psychologii rozwojowej, jak i terapii zajęciowej czy rehabilitacji neurologicznej. Funkcjonowanie zmysłów i ich wzajemne powiązania wpływają na sposób przyswajania wiedzy, radzenia sobie ze stresem a także interakcji społecznych. Zaburzenia integracji sensorycznej mogą przejawiać się na różnorakie sposoby, dlatego diagnoza i wybieranie odpowiednich form wsparcia wymaga indywidualnego podejścia i specjalistycznej wiedzy. Są przypadki w których obserwuje się także powiązania między trudnościami sensorycznymi a innymi zaburzeniami rozwojowymi, co podkreśla złożoność tego obszaru.

Terapia integracji sensorycznej opiera się na zasadzie, że poprzez odpowiednio wybrane ćwiczenia i bodźce można wpłynąć na poprawę przetwarzania sensorycznego a także adaptacyjne reakcje organizmu. Przebieg terapii dostosowuje się do potrzeb i sposobności osoby korzystającej z tego typu wsparcia, dbając o indywidualne różnice w zakresie wrażliwości na bodźce a także stopnia rozbudowania trudności. Ten rodzaj terapii jest wykorzystywany w różnych grupach wiekowych, choć najczęściej spotyka się ją w pracy z dziećmi mającymi specyficzne wyzwania rozwojowe.

Więcej informacji tutaj: terapia integracji sensorycznej Łódź.

Informacje na stronie mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpią porady lekarza.

[Publikacja sponsorowana]